Wat is het inblikken van / Wecken?

Inblikken eller Wecken is precies het zelfde, het is alleen de laatste tijd dat het woord Wecken meer gebruiken dan het inblikken.

  • Wecken.

Wecken (of inmaken) is een manier om levensmiddelen te conserveren.

Traditioneel gebeurt wecken in glazen potten.

Die worden eerst grondig ontsmet en daarna gevuld met de in te maken levensmiddelen.

De potten worden afgesloten met een deksel.

Tussen pot en deksel komt een rubberen ring: de weckring.

Om het deksel op zijn plaats te houden wordt het vastgezet met een metalen beugel.

De potten worden verhit waardoor de meeste micro-organismen dood gaan en de lucht die bovenin het glas zit, wordt verdreven.

Na afkoelen zijn de producten vaak langere tijd te bewaren.

  • Veilligheid.

De botulisme bacterie (Clostridium botulinum) is een sporenvormende bacterie die bestand is tegen koken. Deze bacterie groeit alleen goed in een omgeving zonder lucht.

Een pot met geweckte groente is hiervoor dus een ideale omgeving.

De groei van de botulisme bacterie is onzichtbaar, er verandert niets aan de kleur, geur of smaak.

Tijdens de groei vormt de bacterie botuline, een gifstof die een dodelijke voedselvergiftiging kan veroorzaken.

Deze gifstof wordt onschadelijk als het geweckte voedsel een kwartier wordt gekookt.

Dit is echter zeer nadelig voor de kwaliteit en voedingswaarde.
Het wecken thuis van groente en vlees is hierdoor echt af te raden.

  • Wecken van fruit.

Het wecken van fruit is wel veilig omdat fruit veel voedingszuren bevat.

De botulisme bacterie kan niet groeien in een zure omgeving.

Sporen van de bacterie kunnen daardoor geen schade aanrichten in potten geweckt fruit of zelfgemaakte jam.

Bij het wecken en maken van jam is het belangrijk erop te letten dat pannen, potten, rubberen ringen, deksels en (pol)lepels goed schoon zijn. 

  • In de winkel.

Veel groente en fruit in glazen potten in de winkel zijn ook ingemaakt.

Deze worden sterk verhit onder hoge druk.

Hierdoor wordt de botulisme bacterie gedood.

Deze producten zijn veilig om te eten en zijn lang houdbaar zonder koeling of invriezen.

Het is hierbij ook niet nodig om conserveermiddelen te gebruiken.

er matvarer som er lagt i lufttett emballasje, oftest en forseglet boks av metall, og som så blir sterilisert ved oppvarming slik at bakterier dør.

Metoden kalles hermetisering.

Standardbehandlingen er å varme opp den lukkede hermetikken til 121°C i tre minutter.

Hermetikk merkes etter dagens regler med holdbarhetstid på fra 3 til 5 år.

Forberedelser

 

1: Glazen en deksels. 

Voordat je ze gebruikt controleren op beschadiging.

Als een glas of een deksel aan de sluitingsrand op een of andere manier beschadigd is, moet u dit onderdeel verwijderen, omdat het de luchtdichte sluiting in gevaar brengt.

2: Zuiverheid.

Is vooral bij het inmaken een principiële voorwaarde.

Glazen en deksels worden daarom voor gebruik in kokend water onder toevoeging van soda gewassen, en dan in warm, helder water gespoeld.

Als er op al gebruikte glazen schimmel is ontstaan (b.v. in een vochtige kelder of omdat de glazen ongewassen zijn bewaard), moeten dergelijke glazen enkele minuten in kokend water worden gedompeld, want deze schimmels worden alleen onschadelijk gemaakt bij 100°C. Een WECK-glastang is hiervoor ideaal.

3: Inmaakringen controleren.

Ook inmaakringen voor gebruik zorgvuldig controleren, vooral als ze al eens zijn gebruikt.

Eventuele scheuren ontdekt u het best, als u de ring tussen beide duimen en wijsvingers houdt en hem uit elkaar trekt.

Alleen met volledig correcte inmaakringen is een veilige sluiting van de inmaakglazen gewaarborgd.

4: Inmaakringen koken.

Inmaakringen, kookt u gedurende 5 minuten, onder toevoeging van soda (1 of 2 eetlepels zijn voldoende) in water, bij gebruikte ringen die vettig, kleverig of zelfs lichtjes zijn beschimmelt, beduidend langer.

U kunt dan beter nieuwe ringen kopen om zeker te zijn dat het inmaken lukt.

Vervolgens de ringen onder helder, warm water afspoelen en tot het gebruik in een bakje water leggen.

5: Inmaakgoed.

Bij het in de glazen gieten van warm inmaakgoed (b.v. voorgekookte jam), de inmaakglazen op een vochtige, warme doek zetten, zodat ze niet kunnen barsten.

U spaart werk en moeite, als u een  doelmatige trechter, zoals b.v. de  WECK-vultrechter gebruikt, die op de oude inmaakglazen net zo goed past als op de WECK-rondrandglazen.

6: Vullen van glazen.

Tot op welke hoogte vult u de glazen?
Voor de WECK-rondrandglazen met hun nieuwe sluiting geldt het volgende: het inmaakgoed moet tot aan de onderkant van de glasrand in de glazen worden gedaan.

Bij de rondrandsluiting is het namelijk niet belangrijk of er bij het opleggen van het deksel met inmaakring een beetje vloeistof uit het glas wordt gedrukt.

Dit geldt ook voor b.v.  appelmoes (brijachtig), dat bij de rondrandglazen eveneens tot aan de onderkant van de glasrand in de glazen moet worden gedaan.

Inmaakgoed dat naderhand zwelt, zoals worstmassa, moet bij de WECK-glazen maar tot 3/4 en b.v. cakedeeg tot 1/2 van de glashoogte in de glazen worden gedaan.

7: Suikeren
Volgens ervaringen, moet u suiker, als dat enigszins mogelijk is, niet droog, maar als suikeroplossing toevoegen.

Als u de in het recept aangegeven, benodigde suiker in koud water legt en opkookt (2 tot 3 keer omhoog laten komen) en de glazen dan met deze oplossing (maar niet warm!)  suikert, hebt u geen last van schimmelvorming in uw inmaakgoed. Andere zoetstoffen, b.v. voor diabetici, worden natuurlijk ook opgelost in water toegevoegd.

8: Schoonvegen

Na het vullen de glasrand zorgvuldig schoonvegen. Als u de WECK-vultrechter gebruikt, hoeft u dit niet te doen, omdat de rand van het glas dan tijdens het vullen is afgedekt en beschermd tegen vuilmaken.

9: Het opleggen van inmaakring en deksel.
De ring uit het water halen, laten afdruipen en nat op de glasrand leggen.

Daarna het deksel erop leggen, waarbij u erop moet letten, dat de inmaakring niet verschuift.

Bij de nieuwe WECK-rondrandglazen, wordt de ring niet op het glas, maar op het deksel gespannen, wat men uit praktische overwegingen al van te voren doet.

Het glasdeksel met ring dan zo lang in warm water gereed houden, tot men ze (samen) op het glas legt.

Bij de ideale sluiting van het WECK-glas kan noch de ring op het deksel, noch het deksel op het glas zo ver verschuiven, dat er een foutieve sluiting ontstaat.

10: Dicht maken. 

Dicht maken van de gevulde inmaakglazen met de weckklemmen.

De weckklemmen die voor alle glazen bestemd zijn, worden vanaf de zijkant over het deksel getrokken en moet op het midden van het deksel liggen.

Erop letten, dat de inmaakring niet verschuift.

Als de universeelbeugel niet op de juiste manier vastzit of niet meer voldoende veerkracht heeft, is het mogelijk dat de inmaakring, door de druk naar buiten wordt geperst, waardoor het glas open blijft.

Bij de sluiting van het WECK-glas, is dit gevaar voor een groot deel uit de weg geruimd.

Het wordt met twee kleine inmaakklemmen toegespannen, die gemaakt zijn uit roestvrij edelstaal en een precies bemeten, gelijkblijvende veerkracht bezitten.

De beide inmaakklemmen worden in de stapelverdieping van het deksel aangebracht (tegenover elkaar) en heel eenvoudig naar beneden geduwd, tot ze onder de uitstekende rand van het glas klemmen.

11: Inmaakketel.

Inmaakglazen worden om doelmatige redenen met een inlegrooster in de inmaakketel gezet.

Hierbij is het niet erg, als zij elkaar of de wand van de inmaakketel aanraken.

U moet er alleen voor zorgen, dat ze niet te vast tegen elkaar worden geduwd, waardoor er geen bewegingsruimte meer over is.

12: Hoogte in het water.

Nadat de inmaakglazen op een inlegrooster in de inmaakketel zijn gezet, wordt zoveel water in de ketel gedaan, dat de inmaakglazen tot 3/4 van hun hoogte in het water staan.

Als twee of meer glaslagen boven elkaar of lage glazen naast hoge glazen worden ingemaakt, richt de hoogte van het waterbad zich naar het bovenste, resp. hoogste glas.

De onderste, resp. laagste glazen kunnen dan zonder meer helemaal onder water staan, omdat er dankzij de weckklemmen geen water van buitenaf in de glazen kan dringen.

13: Zeer belangrijke opmerking
De temperatuur van het waterbad moet bij het begin van het inmaken altijd ongeveer gelijk zijn aan de temperatuur van de inhoud van de glazen.

Glazen met koude inhoud worden daarom alleen met koud water, glazen met warme inhoud (b.v. als het inmaakgoed is voorgekookt) alleen maar met net zo warm water op het vuur gezet.

In geen geval mag dus bij glazen met koude inhoud warm water in de inmaakketel worden gedaan; daardoor bereikt het kookwater namelijk te vroeg de voorgeschreven inmaaktemperatuur, terwijl de inhoud van het glas nog niet warm genoeg is.

De thermometer geeft dan de temperatuur van het kookwater aan, niet de temperatuur van het inmaakgoed in de glazen.

Gevolg: de voorgeschreven verhittingsduur, die natuurlijk betrekking hebben op de inhoud van de glazen, kunnen niet worden aangehouden.

Mislukkingen zijn onvermijdelijk, omdat bij de te korte verhittingsduur niet alle bacteriën en gistkiemen zijn gedood.

Dus principieel, bij het in de ketel zetten van de inmaakglazen, ongeveer gelijke temperaturen van water en glasinhoud aanhouden, en voor de rest: altijd langzaam verhitten.

14: Inmaakthermometer.

Als u werkt met een conventionele inmaakketel moet u de Inmaakthermometer vooraf controleren, door hem in borrelend, kokend water te dompelen, waarbij de thermometer ongeveer 100°C moet aangeven.  Beschadigde of onjuist aangevende thermometers kunt u niet gebruiken, om veilig in te maken, want hiermee kunt u de in de recepten voorgeschreven temperaturen niet aanhouden.

15: Thermostaat.

De thermometer wordt door de opening in het deksel van de inmaakketel geschoven.

Hierbij moet u erop letten dat de huls met de thermometer diep genoeg in het water staat, want alleen dan kan hij de temperatuur van het water precies aangeven.

De automatische inmaakketel biedt het grote voordeel dat hij met een ingebouwde thermostaat is uitgerust, waardoor u geen thermometer nodig hebt.

Het deksel van de automatische ketel heeft ook geen thermometergat, wat veel energie en daardoor ook energiekosten bespaart.

16: Verhitting.

Bij de verhitting van de inmaakglazen, de in het receptendeel van het WECK handboek voorgeschreven temperatuur en verhittingsduur precies aanhouden en in geen geval beneden de voorschriften blijven.

De inmaaktijd begint, als de voorgeschreven hittegraad is bereikt.

Als er bv. een inmaaktijd van 25 minuten bij 90°C is voorgeschreven, begint de inmaaktijd pas dan, als de thermometer 90°C aangeeft.